Համեմունքներ

Վարդան Հակոբյան

Ես ամեն վայրկյանհյուսում եմմենակություն։Ինձ համար։ Քամինշրջհոսում է թանձրկանաչներում։Շուրթիս համեմում եմմանուշակե հեռուն։ Եվ մոտիկությունը սուտ հնարանք է, որ մատու-ցում են հեռավորները։Իրականում իրարիցհեռանում ենք միշտ, քանզիտիեզերքն անընդհատընդարձակվում է։Իսկ երկինքը մշտապեսթեւածում է հավքի շուրջ։