Խոհ (Վարդան Հակոբյան)

Վարդան Հակոբյան

Մարդիկ գալիս են մինչեւ ծնվելը. ծնվելուց հետո միայն գնում են,Մեկին՝ մի վայրկյան, մյուսին՝ տարիք, մեկին էլ գուցե մի դար է տրվում,Աստծո գործն է՝ թե երբ եւ ինչպես... հավերժի քնով մի օր քնում են,Շատ լինի, թե քիչ, մեկ համարեցեք, քանզի ամբողջը մի պահ է թվում։