Ընտրում եմ
Վարդան Հակոբյան
Ընտրում եմ անկյունը հեռավորու անշուքու մի կողմ եմ քաշվում բոլորից,ու մի կողմ եմ քաշվում ինձանիցու դիտում բոլորինու նրանց մեջ՝ նաեւ ինձ։Մի հայացք են ձգում բոլորը ու անցնում, ու ոչ ոք չի կանգնումու խորը չի նայումոչ մեկի աչքերին։Մինչդեռ այն, ինչ փնտրում՝ չենք գտնում,ասում են՝ապրում է միմիայն աչքերում։... Եվ գուցե թե՝ մի քիչ էլ խո՜րն ավելի...