Ավազի ժամացույցներ
Վարդան Հակոբյան
Սկյութացի կանայք, ասում են, կարող են աչքերով սպանելայն տղամարդկանց, որոնց ատում են։ Բայց այդ ո՞րկինը չունի նման կախարդանք,մանավանդ՝ սիրած տղամարդուն սպանելու համար։Լեռան երկինքը բարձր է լինում։ Մեղեդին օդըջերմացնում է, եւ փոխվում է տարվաեղանակը։ Գագաթների անհանգրվան ընթացք։Հեռուն չափվում է թեւերով։Քարը, որ սարի լանջն ի վար սրընթաց իջնում է, դուքո հայացքով կանգնեցնում ես շեշտակի, եւ ստիպում, որնույն արագությամբ քարը շարունակի վեր ընթանալ՝եկած ճանապարհով։ Ծիտը մերկ ճյուղին տերեւախաբ է տալիս։Քամին միակ հրապարակն է, ուրպարում են էգ գայլերը։Այն ո՞վ է՝ պարակցում նրանց՝մի որձ տերյեր գրպանի մեջ։Ես իմ արձակած նետի ետեւից հասնում, ետ եմ բերում՝քանի դեռ այն չի հասցրել դիպչել նշանակետին։ Մինչդեռձյունն իր ընթացքի մեջ այնպես դանդաղ է ու անշտապ, որմիջպետական պատվեր է հիշեցնում։Իմ չունեցած սիրուց մեծ սեր աշխարհում չկա, իսկայն, ինչ ունեցել եմ, չունեցածիս ստվերներն են միայն։ Ամեն մեկի մեջ կարող եմ դուռ գտնել՝ իմ աշխարհից ներսմտնելու համար, բացի ինձանից։ Աղբյուրը քնել է լեռան ստվերում։