Վերնագիրը՝ ապագայում

Վարդան Հակոբյան

Պարույր ՍեւակինԹեեւ շղթաները միշտհագցնում են ոտքերիս (ինքս եմ օգնում)բայց ես ձեռքով եմ անցնում ճանապարհըսովորական գրչածայրի վրաԱպագան մի տարածք է ուրառաջինըոտք են դնում բանաստեղծները