Մենարան Վարդան Հակոբյան

Նկարեցի

Վարդան Հակոբյան

Նկարեցի աչքերի մեջ -Արեւն՝ առանց մայրամուտի,Գարունն՝ անանց,Հոգու թրթիռ վարդն՝ առանց փուշԵվ ծաղկի պես սերը անբիծ...Աչքերիս մեջՆկարեցի աշխարհն այսպեսՈւ կյանքն ասաց. - Կատարյա՛լ չէ: