Անծանոթ մարդու

Վարդան Հակոբյան

Անծանոթ մարդու ոտնաձայներըՆվագներ դարձան պատուհանիս տակՈւ սիրտս լցվեցԿարոտի հեւքով: Արթնացավ օրսՈտնաձայներից ո՞վ գիտե թե ումԵվ իմ հոգու մեջ բողբոջեց երգով...