Հավքի սերը

Վարդան Հակոբյան

Սիրում է ծառըՈւ երգում նրան,Չէ որ բույն ունի ճյուղերին ծառի,Եվ հավքի երգը՝ օրհնանքի նման,Ամենուր ասես փռում է բարին։Բույնը՝Շողքով է հյուսված արեւի,Այստեղ է հավքիՕրը ջերմանում։ Ու ծաղկող ծառի,Հողի,ԱշխարհիՍերը բնի մեջ ձագեր է հանում։