Հայաստան

Վարդան Հակոբյան

Անսահմանը լռությամբ հաստատող քարերը մեկ-մեկու ականջիշշնջում են բառեր,որ աշխարհում ոչ ոք չի ասել ոչ-ոքի,որ աշխարհում դեռ ոչ ոք ոչ-ոքից չի լսել։Բառի հետ գործ ունեցիր՝ բառերից դուրս,բառը ինչ որ տեղ ճշգրիտ ստրկացում է։ Եվգուցե մի մեծ, անսահման մեծ, բայց եւ,այնուամենայնիվ, վանդակ է տիեզերքը։