Կիսատ եմ թողել
Վարդան Հակոբյան
Կիսատ եմ թողելԽաղն իմ մանկության։Լրջացել մեկեն,Մեկեն մեծացել,Այսպես գնում եմ՝Հազար խոհերով,Հազար հոգսերով,Մի օր՝ աչքս թաց,Մի օր՝ ծիծաղով։Այսպես գնում եմ։Բայց դե ինչո՞ւ էԻնձ թվում հաճախ,Թե մի օր պիտիԵս վերադառնամ՝ՎերսկսելուԽաղը մանկության...