Խոհ (Վարդան Հակոբյան, Վաղվա աչքերով)

Վարդան Հակոբյան

Մանկան երազի նման միամիտու արեւոտ եմերազի նման։Մանկան կարոտի նման իմաստունու արցունքոտ եմկարոտի նման։Խաղից խռոված մանկան պես անմեղու մեղավոր եմես մանկան նման։Որքան էլ սրտիդ ես կպած լինեմ,ծունկդ բա՞րձ կանեսմայրիկիս նման։