Ինչ որ խոհ է ծնվում
Վարդան Հակոբյան
Ինչ-որ խոհ է ծնվում իմ մեջԵվ իմ ձեռքը բռնած տանում,Հասցնում ինձԵրազների աշխարհը պերճ։Ու երկնել է ուզոււմ սիրտս,Ու երգել է սիրտս ուզում։ Բայց եւ հանկարծԻնձ գտնում եմ ինչ-որ մի տեղՔարերի հետ կռիվ տվողԾիլ ու ծաղկի համբուրելիս։Այդ պահերին ինձ թվում է, Թե երգում եմ,Ինչ-որ բան եմ ասում, աշխա՛րհ,Եվ իմ ձայնը հասնում է քեզ...