Մի հոր ու մորից

Վարդան Հակոբյան

Մի քիչ խնդություն,Մի քիչ տխրություն,Կարոտներ թաքուն,Խոհե՜ր, երազնե՜ր,Գիշերնե՛ր անքուն,երգերի կարկաչՈւ նոր սիրո կանչ.-Ահա օրը իմ...Եվ այնքան է նա,Այսօր նման ինձ,Ասես ծնվել ենքՄի հորից - մորից։