Դիմավորում
Վարդան Հակոբյան
Բողբոջը գնաց եւ տեսավ՝ հե՜ռվիցինքն է իրեն ընդառաջ գալիսու գտավ հոգին շեմին գարունքվա։Գարունը գնաց ու տեսավ՝ հեռվիցինքն է իրեն ընդառաջ գալիս,շունչը տեղ բերեց շեմին երազի։Երազը գնաց եւ տեսավ՝ հեռվիցինքն է իրեն ընդառաջ գալիսեւ գտավ սերը շեմին տաք սրտի։Ու սիրտը գնաց եւ տեսավ՝ հեռվիցինքն է իրեն ընդառաջ գալիսեւ գտավ հույսը շեմի՜ն մեծ սիրո։Եվ սերը գնաց եւ տեսավ հեռվի՜ցցավն է իրեն ընդառաջ գալիսեւ իր մեջ գտավ ... լույսը Աստծո։