Արյան կանչը

Վարդան Հակոբյան

Երկնելուց հետո,Երբ արդեն խոհս բառազգեստի մեջ աշխարհ է ելնում,Ես մտածում եմ,Որ նա ոչ թե լոկ մի քանի վայրկյան,Դարեր է ապրել, Որ նա մահ չունի։Երգս, թվում է, հավերժող կանչն էԱվարայրներում թափված իմ արյան։