Ցավը սպասման միջով հոսեց

Վարդան Հակոբյան

Ցավը սպասման միջով հոսեց մինչեւսիրտը,չասված բառերը պայթած երակիցկաթեցին - կարմի՛ր։ՄատաղվեցՍերը։Եվ արյան մեջ խիստ թաթախված մատըվաղուցթողել է իր ծանր հետքը ճակատիս վրա։