Սեւ թուղթը սուտ է
Վարդան Հակոբյան
Սեւ թուղթը սուտ է, չհավատաս, մայր,Ես դեռ գալու եմ... Սպասիր ամեն օր,Չէ որ ինձ ճամփու դնելիս օրհնելՈւ պատգամել ես,Որ հաղթանակով վերադառնամ։Ես դեռ կռվում եմԲարու եւ չարի աշխարհամարտում:Եվ երբ երկինքը պարզվի ամենուր՝ Քո սրտի նման,Խաղաղված հոգով գիրկդ կդառնամ։Ես դեռ գալու եմ,Որ լրիվանա ժպիտը դեմքիդ, Մեր բակի առունՎերապրի երգն իր՝ թխահեր, թխաչԱղջկա մասին.Իսկ սարի հովը՝ նորից փարվի ինձՄաքուր, մայրահամ քո համբույրներով...Սեւը սուտ է, մայր, դու չհավատաս,Ես դեռ գալու եմ...Ես դեռ գալու եմ...