Սեւ ագռավը թառել է լուսնի քիվին
Վարդան Հակոբյան
Տարիների գլխաքանակը գլորում է ինքն իրեն եւ,արյան բծերից բացի, ամեն ինչ եւ բոլորն անհետանում են հեռվում։Հիշատակները տանում է ջուրը, որ նշանավորհեղեղից հետո դեռ չի մաքրվել ամբողջովին։Բլուրները կտրվել են հիմքերից եւ լողում են անառագաստ։Ասում են՝ Պուշկինն իր ձեռնափայտի գլխամասումմշտապես կրում էր Պետրոս Մեծի կոճակներից մեկը։ Իսկ երբ նա կրակեց Դանտեսի վրա,վերջինիս «փրկեց» միայն կրծքի կոճակը։Սատանայի ճակատին այծի մազեր են բուսել։Ոչ ոք ինձ ձեռքով չի անում,ոչ ոք չի ուզում ինձ տեսնել, ես էլ՝ոչ ոքի։ Աշխարհումոչ մի կողմնացույցի սլաք չի կարող ցույց տալ այն ուղղությունը,որ ընտրել եմ ես։Ժամանակը բաղկացած է ճանապարհներից եւփաթիլներից ձյան, որ նստում են աննվաճ լեռների վրա։Անհայտի համար, որին հայտնաբերում եմ ինքս, ես մնում եմ անհայտ։