Մենարան Վարդան Հակոբյան

Սարգիսիկը եւ ծիտը

Վարդան Հակոբյան

Անջուր շոգից,անմիջատ օդիցդիվահար, շուկայի մոտընկավ մի ծիտ։​Սարգիսը վազեց,ջուր տվեցեւ ծիտը բացեցաչքերը.-Բարեւ։​-Բարեւ,- բայց այս երկուհատիկն էլ կուլ տուր։​Ծիտը կամացուշքի եկավու թռավ։ Վերջ։​Աշխարհում սուտումուտշատ հանդիպումներ են լինում,բայց այս մեկը նրանցից է,որ ճիշտ են։