Շուշի
Վարդան Հակոբյան
Ռոբերտ ԵսայանինՍարերն ի վեր, սարերն ի վեր, ի վեր հասնում եմ երկինք ու մտնում Շուշի։Գմբեթների շարասյուն է ճամփաներին, խաչքարերի մի երամ արդեն երկնքի տարածքում է։Երբ այստեղ ես՝ եղիր այստեղ։ Բառը՝ կամարներից ներս, զանգ է հզոր, ղողանջը գալիս է գալիքից։Զոհասեղանին մի կտոր քար է դրված, երկնային մանանա՝ համով ուտվում է։Կրակը հուշերի մեջ ավելի կրակ է, իսկ քարերը ծաղկի կենսագրություն են։Պարսպի պատի մեջ Բեկորը կանգնել է կենդանի, որ Շուշին այլեւս մնա անառիկ։Սարերն ի վեր, սարերն ի վեր, ի վեր հասնում եմ երկինք՝ բաց է դուռն Աստծո։