Մուրացան (Վարդան Հակոբյան)
Վարդան Հակոբյան
Ահա եւ Շուշին... Արագանում ենսրտիս զարկերը, խփում են այնպես,որ ինձ թվում է, թե Մարզպետունուտուն վերադարձող ձիու քայլերն ենականջներիս մեջ...Նայում եմ շուրջս,նայում եմ հեռուն,լեռները բուն են,իսկ եսբնապահ՝ աչքս քո ճամփին։Այստեղ, կապույտում՝ սուրբ Ղազանչեցոցգմբեթից վերեւ,մի հավք պտույտ է գործում օրնիբուն,Շուշվահինավուրց երկնքի ֆոնին,նայիր,իրենով խաչ է քանդակում։Կտուցին շյուղ կա դալար ձիթենու,մեկնիր աջը քո,թող խաղաղ իջնի Նոյի աղավնին...