Մայրենի լեզու (Վարդան Հակոբյան)

Վարդան Հակոբյան

Արյո՜ւնս եռման... Այդ իմ լեզուն է՝Սուրբ ու մեսրոպյան ու ոսկեղենիկ.Իմ երակներով անլուռ հոսում է,Ծաղկում են լեզվում հող ու հայրենիք։Փոխեցի՞ր լեզուդ՝ արյունն է փոխվում,Քո երակների արյունը որդան.Երբ հայերեն չէ քո սիրտը խփում,Փլվում է սյունը հայրենական տան։