Մայր (Վարդան Հակոբյան)

Վարդան Հակոբյան

Մայր բառին վաղուց ձեռ չեմ տալիս, չեմ դիմում՝մորս գնալուց հետո։ Թվում է՝ դադարածսիրտն է իմ մոր,դրել եմ բարձր՝ Մեծ քարի վրա եւ ուր-որ էարեգակի ծագելու հետ պիտի սկսի բաբախել։