Մենարան Վարդան Հակոբյան

Ձմեռ է, ձյուն է

Վարդան Հակոբյան

Ձմեռ է, ձյուն է։ՈՒ ժայռից ծնված փոքրիկ մի առուՁմռան սավանը քաշել իր վրա,Գլուխը ժայռի ծալված ծնկներին,Քնել է անուշ...Իսկ հսկա ժայռը հոգատար մոր պեսԽոնարհվել առվին,Խորհում է գարնան ու կյանքի մասին...Եվ նայողներին այնպես է թվում,Թե համրացել է ժայռը ձյուներում...