Մենարան Վարդան Հակոբյան

Հայրենի հող

Վարդան Հակոբյան

Քիչ հող դրին կտրվածքինկանաչ ճյուղի,որ այն դալար մնա նորից, շյուղարձակի,որ արեւի կիզող հուրըհանկարծ չայրի,որ ձմեռվա բքին նրան ջերմություն տաշունչը հողի...Հայրենի հող, դեռ չգիտեմ,թե ինչ է քո զորությունը հոգուս համար,բայց... զգում եմերբ նայում եմ ես այդ ճյուղին։