Մենարան Վարդան Հակոբյան

Ծով (Վարդան Հակոբյան)

Վարդան Հակոբյան

Հուզումներդ ալի՜ք-ալի՜ք,Գալիս հեռվից, երգ են դառնում Լեռան շուրթին:Անգամ դժվար այն պահերին,Երբ դու ելնում, Մոլեգնում ես,Լեռը սրտիդ երգն է երգում,Մոռացած իր Հոգսերը ողջ, ցավերը իր:Դրանի՞ց չէ,Որ լեռների բարձրությունըՔո սրտից է չափվում միշտ, ծո՛վ...