Ծաղկի անունից

Վարդան Հակոբյան

Քամին քամի չէ, խաբկանք է գուցե։Ինչ որ է։ Մի օր կտանի լուսե Իմ թերթիկները,Մի օր՝ ցողունը...Քամին խղճուկ է, խեղճ, ողորմելի՝Ինքն իր նման...Ինձանից հետոԱնունս պիտիԾիլեր արձակի արմատիս վրա։