Խշխշում է

Վարդան Հակոբյան

Խշխշում է ու փշրվումԽաշամն աշնան՝ ոտքերիս տակ.Քամին գալիս ու քշում էՏանում այն դեպ ձոր ու գետակ։Եվ խորհում եմ։Էլ ինչո՞ւ են առատաձեռն ասել քամուն,Երբ ուրիշից վերցրածն էԱյնպես շռայլ նա բաժանում...