Բոլորը / Հատոր Ա Լուսինը Վարդան Հակոբյան Լուսինը աղ է քարերին ցանում`Առուն լիզում է,Լուսինը հեռվից ձեռքով է անում`Առուն վազում է։Եվ ծանրանում է գիշերը կանաչ ոստերի վրա.Կհասնե՞ս արդյոք լուսնին դու, առու՛... Նախորդ Իմ երազներում Հաջորդ Ամպերը հալվում են