Մենարան Վարդան Հակոբյան

Ինձնով է լեռը թեւանցուկ անում

Վարդան Հակոբյան

Ինձնո՛վ է լեռը թեւանցուկ անումանցնող դարերին,ինձնո՛վ է սրտում բացված վարդերը մեկնում աշխարհին,կայծակ ու շանթեր ինձնո՛վ է քաշում,մարում լանջերին։​Ես լեռան ձեռքն եմ։