Իմ լեռնաշխարհին

Վարդան Հակոբյան

Ծփա ծուփ-ծուփ արծաթ բոցով,Մաքրամաքուր ծովակ, իմ ծո՛վ,Դու իմ մասունք,Ուրախության շողոտ արցունք:Ինչքան էլ որ հեռու գնամ,Ես վտակն եմ, ծփանքն եմ քոԼեռնաշքեղ ալիքների,Իմ հայացքը կպահեմ միշտԼույսի պես պարզ ակունքներիդ: