Մենարան Վարդան Հակոբյան

Թռավ, հեռացավ

Վարդան Հակոբյան

Թռա՛վ, հեռացա՛վ...Եվ փոքրիկ ճյուղը, որ ոտքի տակ էր, Տխրորեն դողաց.- Ե՜տ կանչող սրտի կարոտ ու թրթիռ...