Երեւի լեռան թոռ կամ ծոռ եմ ես

Վարդան Հակոբյան

Երեւի լեռան թոռ կամ ծոռ եմ ես,Իմ մեջ անմեռ է ոգին վեհության.Ես՝ խտացումը բարձրի, բարության,Երեւի լեռան թոռ կամ ծոռ եմ ես։Քիրսը՝ իմ հասցեն, անունս ասեսՏանդռան զանգի կոճակ է վրան.Երեւի լեռան թոռ կամ ծոռ եմ ես,Իմ մեջ անմեռ է ոգին վեհության։