Մենարան Վարդան Հակոբյան

Ես ծաղիկներին

Վարդան Հակոբյան

Ես ծաղիկներին չեմ էլ հարցնում,Թե ինչ երազ ու տենչ է պարուրումՆրանց ի ծնեԵվ ինչո՞ւ այնքան արեւ են սիրում։-Երազի հովտում,Որտեղից անամպ երկինք է ձգվումԻնձնով շաղախված իմ մաքուր սերը,Ծաղկի սլացք է նաեւ իմ հոգին։