Եթե ուզում ես
Վարդան Հակոբյան
Եթե ուզում եսՀասկանալ գարնան անձրեւը, ապա,Անձրեւի միջով քայլիր գլխաբացԵվ միայն ՍիրոՄասին մտածիր,Թույլ տուր վարարող անձրեւը զնգա,Թեկուզ մի անգամ, ոսկորներիդ մեջ։Եթե ուզում եսՀասկանալ քարը, ապա դու փորձիրՆայել նրանց հենց... քո տան պատի մեջԵվ միայնՍիրոՄասին մտածիր։Թույլ տուր քարերը անսուտ կարոտովՀամբուրելու պես գգվեն դեմքին քո։Եթե ուզում եսՀասկանալ զարթնող արմատը, ապա,Մի բուռ հող պահիր դու քո ձեռքերումԵվ միայնՍիրոՄասին մտածիր։Թույլ տուր գարունքվող հողը խնկարկիՔո գինեկարմիր ու խենթ արյան մեջ։Իսկ անձրեւները - դա իրենց գործն է - Կարող են նաեւ քեզ չհասկանալ,Իսկ այդ քարերը - դա իրենց գործն է-Կարող են նաեւ քեզ չհասկանալ,Իսկ արմատները - դա իրենց գործն է,Կարող են նաեւ քեզ չհասկանալ։Այսքանը՝ այնպես... բայց ընդհանրապեսՔեզնից լավ են քեզ հասկանում նրանք։