Աչքերդ տվել ես ինձ
Վարդան Հակոբյան
Աչքերդ տվել ես ինձ եւ ես նայում եմանտառների կողմըու տեսնում եմ հազարավոր ծառերի արանքումբարձրանում է ահա ոսկեղենիկ մի գմբեթիրխաչովես ընթերցում եմ ժայռըծնված-չծնված առուները վայրենիեւ գիրը որ ջնջել չի լինիինչպես ճակատիցԴու վաղուց թողել ես ինձ խոսելիս ու գնացելես չեմ նկատելու դեռ շարունակում եմ խոսել