Մենարան Վարդան Հակոբյան

Ցավը ճիշտ եղավ, հանգը՝ սուտ

Վարդան Հակոբյան

Ցավը ճիշտ եղավ, հանգը՝ սուտ,Հավը ճիշտ եղավ, հավքը՝ սուտ...Մութ էր, խառնակ էր։ Հոգիս կուտ գնաց,Դավը ճիշտ եղավ, կյանքը՝ սուտ։