Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Ե

ԳԻՐՔ ԱՌԱՋԻՆ. ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ՏԻԵԶԵՐԱԿԱՆ ՇԱՐԺՈՒՄԸ

ԲԱՆԱՍՏԵՂԾԸ ԵՎ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ * Որպես սկիզբ * Պոեզիայի կենսունակության ակունքներում (Անդրադարձումներ) * «Տաղերի» ու քնարական մյուս գործերի պատմափիլիսոփայական բովանդակությունը եւ գաղերվեստական ու լեզվաոճական առանձնահատկությունները ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՐՏԱՑՈԼՈՒՄԸ ԴԱՎԹՅԱՆԻ ՄԵԾԱԿՏԱՎ ԳՈՐԾԵՐՈՒՄ * Պատմության հերոսականությունը * Ոգու անպարտելիությունը * Վեհության առասպելականացումը * Քարի անմահությունը * Հիշողության արդիականությունը * Գոյատեւության խորհուրդը * ...Եվ առավել է լույսն իմաստնանում * Ոգեկանչ * ...Մեր արմատն այստեղ է խրված * Որպես վերջաբան ԲՈՑ Է ԴՈՒՐՍ ԳԱԼԻՍ ԵՂԵԳԱՆ ՓՈՂԻՑ * Գիրք հավատո եւ լուսո * Բոց է դուրս գալիս եղեգան փողից * Մեծագույն երազողը * Անկրկնելի, «անուղղելի» Եսենինը * Դու՝ անգիր վեպ, դու՝ Սասնա ծուռ * Որպես լեռը բիբլիական * ...Երբ առկա է հոգեբանական պատճառաբանվածությունը * Ուրախ հայերեն, այսինքն՝ լույս զվարթ * Դեռ թռչում է աղավնին` ձիթենու ճյուղը կտցին * Լույսի ծավալումներ * Շանթ ու կրակ ղարաբաղցին * «Արցախն Ավարայր» * Ինքնատիպ ու նորովի * Ճանապարհորդություն դեպի ապագա... Արցախով * Խոսք առ Կոմիտաս Հակոբյան * Ընթացք հողի համար հեղված արյան * Ճշմարիտ խոսքի դժվարին ճամփով ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆԸ, ՈՐԻ ՀԱՄԱՐ ԾՆՎԵԼ Է ՄԱՐԴԸ ԴԵՌ ՈՒՇԱՆՈՒՄ Է * Բանաստեղծությունը, որի համար ծնվել է մարդը, դեռ ուշանում է * Ընդհանրագրությունը որպես գրական արատ

ԳԻՐՔ ԵՐԿՐՈՐԴ. ՀԱՅ ՆՈՐԱԳՈՒՅՆ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅԱՆ ԶԱՐԳԱՑՄԱՆ ՈՒՂԻՆԵՐԸ (1950-1980-ԱԿԱՆ ԹԹ.) * Ներածություն * Գլուխ առաջին. Հայրենիքի ողբերգությունը եւ պոետական խոսքի զարգացման յուրահատկությունները ազգային մտածողության ընդհանուր համակարգում * Գլուխ երկրորդ. Ազգային բնավորության եւ հոգեբանության արտահայտությունը սիրերգության մեջ. ինքնաստեղծումի տիեզերական խորհուրդը * Գլուխ երրորդ. Ապագայի երգը եւ համանվագայնության խնդիրը։ Բանաստեղծության ներքնատար շարժումների դինամիկան * Վերջաբան

ԳԻՐՔ ԵՐՐՈՐԴ. ԺԱՄԱՆԱԿԻ ՀԱՄԱՊԱՏԿԵՐՈՒՄ ՉԱՓԱՆԻՇՆԵՐԻ ԱՆՏԵՍՈՒՄԸ ՀՈԳԵՎՈՐ ԱՐԺԵՔՆԵՐԻ ԿՈՐՈՒՍՏ Է * Նարեկյան հակադրամիասնությունների փիլիսոփայական խորհուրդը։ Մետապատկեր * Մուրացան եւ Դոստոեւսկի. ներքին մարդու պրոբլեմը * Պարտքի էթիկան Մուրացանի գեղագիտության մեջ * Գաղափար, թե՞ կանխագաղափար. «Կատարելապես գեղեցիկ մարդու» կերպարի շուրջ * Չափանիշների անտեսումը հոգեւոր արժեքների կորուստ է * «Աշխարհն ամփոփում եմ իմ մեջ եւ ներանձնանում...» * Պըլը-Պուղու բանահյուսությունը ԺԱՄԱՆԱԿԻ ՀԱՄԱՊԱՏԿԵՐՈՒՄ. ԷՍՔԻԶՆԵՐ * Հայացք Փարիզի աստվածամոր տաճարից կամ ճշմարտության ասպետը * «Գոյություն ունի միայն մարդը» * Նրա երգերի ներքնատար շարժումները * Արցախը՝ սեր ու ճակատագիր * Գեղարվեստական խոսքի ներքին պատկերավորությամբ * Մովսես Յախշունց. պայծառ մարդն ու բանաստեղծը * Շիտակ ու դժվարին ուղի * Կրկին՝ հրեշտակի թեւերի վրա ԵՐԿՈՒ ԱՆԳԱՄ «ԵՐԿՈՒ ԽՈՍՔ» ԵՎ ՈՉ ԱՎԵԼԻ * Մայր Էջմիածնի զանգերի ներքո * Մեզ առաջնորդում են մեր տառերը * Ամեն հայ ոգեկոչումի ձայն է այսօր * Մել լեզուն, մեր ոգին * Գրողների համահայկական առաջին խորհրդաժողովում * Անկրկնելի վեհություն * Անմիջական ու ցավակից * Հավերժական թռիչք՝ դեպի կրակը * Անզուգական մարդը, լեզվաբանը * Մաքառման խորհուրդը * Արցախյան բեմի ծիծաղի արքան * Ընթերցելով նրա չգրած տողերը * Շարունակության առասպելը * Ներքին ձայնին ունկնդիր * Խոսք ընթերցողին ԶՐՈՒՑԱՐԱՆ * ...Բանաստեղծը գիտե մի բան, որ իրենից բացի ուրիշ ոչ-ոք չի իմանում * Երբ դեմ առ դեմ հանդիպում ենք Չարենցին * «Տարածքը կայանում է միայն այն դեպքում, երբ այնտեղ ողջակիզվում ես» * «Ես արցախցի բանաստեղծներից կառանձնացնեի Պըլը-Պուղուն եւ Ուիթմենին» * «Իմ ասածն ասողը ոչինչ չի ասում» * Մշակույթը՝ պատմական եւ հոգեւոր հենարան * Զինվորագրվում են նաեւ մուսաները * Գրականությունը ծնվում է ցավից * Մեր կամուրջը մեր ձեռքն է * Առանց տառապանքի՝ չկա հաղթական ուղի * Մեր երակներն անցնում են մեր հողով * Միայն մեկ հարց * Կեցվածքը էությունից տարբերենք * Ինքս ինձ հետ. երկխոսություն ԹՈՒՂԹ * «Հայոց գրականության երկու դար»-ի չորրորդ հատորյակը կարդալուց հետո * Նամակ՝ ակադեմիկոս Սերգսեյ Սարինյանին * Ճանապարհը տանում է նրան, ով ճանապարհ է տանում * Այսօրը խոսում է երեկվա հետ՝ վաղվա լեզվով * Կոնկրետ հասցե՝ հետնշումով. ցպահանջ ԿՐԿԻՆ՝ ԴԱՍԱԿԱՆՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ * Պարույր Սեւակ. բանաստեղծն ու գիտնականը * Ռուսական հանճար, կամ ուղղակի՝ Պուշկին * Ծանոթագրություն