Մենարան Վարդան Հակոբյան

Ուզում եմ վազել

Վարդան Հակոբյան

Ուզում եմ վազել, սակայն կհասնե՞մՔո գիրկը բերող սիրո տաք կանչին,Կարոտիդ ճամփով, արդյոք կհոսե՞մ,Որ իմը լինեն ձայնն ու կարկաչն իմ։ՈՒզում եմ վազել, գուցե, ո՞վ գիտե,Կանաչ հույսերիս կրակին հասնեմ,-Ոլոր է ճամփաս, դիք ու քարոտ է,Բնությունն էլ է կարծես վռազել։Երբ վազքի մեջ է ժամանակն անգամ,Ի՞նչ է մնում ինձ՝ վազել ու վազել։Չհասնեմ գուցե։ Բայց ի՞նչ կարիք կաՀասնելու մասին վազքում մտածել։